rassenkennis (met de opmerking, dat is een hond, red je het niet), structuur van de kynologie in Nederland (hoe steekt de Raad van Beheer in elkaar, wat is het kynologisch reglement e.d.), voedingsleer, voortplanting, gedragsleer, erfelijkheidsleer, terminologie, gezondheidsleer en verzorging/huisvesting)

De opleiding voor KK2 heb ik in 2005 reeds gevolgd. Deze opleiding gaat een stuk verder en omvat de volgende onderwerpen:

Cytologie (celleer), anatomie, fysiologie, erfelijkheidsleer, bewegingsleer, embryologie, reglementen betreffende het keurmeestersambt.

Voor KK2 kun je niet zomaar even examen doen. De bedoeling is dat je hiervoor nog het e.e.a. aan thuisstudie doet en er werd ons aangeraden vooral het eigen ras door en door te leren kennen. Hier ben ik nog steeds mee bezig en nog iedere dag leer ik weer iets bij. Vooral erfelijkheidsleer vind ik een verdraaid interessant onderwerp.

Tevens studeer ik op dit moment voor dierenartsassistente, een pittige opleiding die nog even verder gaat dan de hond alleen, maar wel een enorme berg extra kennis meebrengt die ik weer kan gebruiken voor mijn KK2. Stage is één van de onderdelen van deze opleiding en ik heb het geluk gehad al enige keren bij een dierenarts operaties bij honden mee te mogen maken. Heel interessant om eens "in" een hondje te kunnen kijken. Een bijzondere ervaring, waar ik de betreffende dierenartsen dan ook hartelijk voor wil bedanken.

Daarnaast heb ik de cursus EHBO voor honden gedaan, altijd makkelijk als er weer eens een doorntje in een pootje zit of een teek zich lastig heeft verschanst (de kleine rotzakken).Bovendien leer je in te schatten wanneer je niet meer zelf moet gaan "dokteren", maar linea recta naar de dierenarts MOET gaan.

De gezondheid van onze honden gaat mij erg aan het hart. Dat wil niet zeggen dat ik ze volstop met allerlei pillen en continue bij de dierenarts zit. Ik probeer ze zo goed mogelijk te observeren. Honden zijn namelijk hele simpele dieren als het gaat om "gewoon" ziek zijn. Na enige tijd heb je van je eigen honden vaak naadloos in de gaten of het "toneel" is (waar Lhasaas heel erg goed in zijn) of dat er echt iets aan de hand is. Ik heb daarbij ook goeie ervaringen met Bach-druppels en met Reiki. Geen zweverig gedoe, maar honden kunnen niet liegen (dat is nl. een menselijke eigenschap) en ik ga er dan van uit: als het helpt dan is het goed.