Op de vooravond (nou ja bijna hoor!) van kerst, in het holst van de nacht ging de telefoon.

Wie kon dat nu zijn?

Het was Els!, de eerst pup was geboren. Nala was ge-explodeerd!

Met een noodvaart een broek aangedaan, m'n haar gekamt, een deootje gedaan (of was ik dat nou vergeten?) en vroem......... naar Puppendam..

Tegen half 4 kwam ik aan in de Koninginnelaan (of was het Prinses, of Gravin, geeft niet de voordeur stond al open). Met rode koontjes van opwinding stoof ik naar binnen, waar een zeer kalme Els me al op stond te wachten met een bak heerlijke koffie.Direct maar naar de eetkamer, waar het kraamkamertje in gereedheid was gebracht.Els zag er een beetje verfromfraaid uit, naar bleek had ze al de hele dag en avond Nala zitten aanmoedigen, maar vast in de verkeerde taal, want de eerste was pas om 02.15 geboren.

In de tijd die ik nodig had gehad om naar Puppendam te rijden (een schamele 5 kwartier, geen files en wat een rust op 's Neerlands brede asfalt), had Nala het nodig gevonden om nog maar twee pups er uit te gooien! Wat zijn ze klein, en ooooooooh wat zijn ze lief. En..... gatverdarrie..... wat ziet Nala er uit. Vies staartje, natte achterkant (ja, logisch he).

We hadden ons net naast de werpkist geinstalleerd met een verse bak koffie en ik had net de eerste drie pups aan een "kennersblik" onderworpen (duidelijke showhonden, nu al talent hahahaha), toen Nala weer begon te kreunen en haar hele lijfje leek wel te gaan bewegen en nog geen 10 minuten later....... plof, nummertje 4 kukelde op het kleedje, helemaal nog in het vruchtzakje, die vakkundig door Els werd geopend, pup eruit, droogpoetsen, navelstrengetje afbinden, doorknippen en voila, een nieuwe pup in huize Pupke.

Nou even bijkomen maar en even napraten over "mijn" eerste pup (ik had er nog nooit een geboren zien worden). Nog maar een bakkie koffie, even de handdoeken weer verwisselen en wachten op de volgende (de buik was nog lekker bol, dus we verwachtten nog wel wat).Els ging naar de keuken en ik zei nog met een gekke bek: "D'r komt er toch niet een als je weg bent he"?. Els dacht van niet en gerustgesteld bleef ik achter.

Je snapt het al, Els had d'r kont nog niet gekeerd of Nala begon te kreunen, te draaien en met al "mijn ervaring" had ik nog geen minuut later een pakketje hond in mijn handen. HELP! een hondje, eeeeeh, en nu, EEEEEELSSSSSSSS, er is der weer eentje!!!!!!!

Wat een belevenis zeg, zomaar een hondje in je handen geworpen krijgen en..... een prachtige jonge dame, een lapjeshond. OOOOOOOH, wat mooi wat lief. En al die vlekjes, het lijkt wel een koetje, ok, in gedachten heb ik "mijn" hondje al Milka gedoopt. Goh, ik was er helemaal vol van. Wel grappig was dat dit pakketje bij uitpakken compleet groen was, wat een smurrie zeg, toen "Milka" droog was gepoetst bleef ze nog een poosje groen met bruin/rode vlekken, maar na een uurtje en een grote poetsbeurt van ma hond was ze prachtig wit met bruin/rode vlekken.

Onderwijl was het al aardig in de buurt van 5 uur gekomen en had nummer zes ook zijn intrede gedaan, weer een prachtige gekleurde en even tegen zes uur of was het er al na (lekker belangrijk), kwam de laatste nummero zeven, zowaar zonder verpakking "uit moeders gewandeld". Een heel stom gezicht, zo zag je niks en zo, lag daar een kant en klaar woeffie.

Nala had het ondertussen wel even gehad (Els en ik ook) en we hebben lekker alle rotzooi aan kledderhandoeken en troep opgeruimd en zijn gaan ontbijten (kerstbrood met ....... een lekker bakkie koffie - goddelijk vocht!). Tegen half 10 heb ik Els achtergelaten in Puppendam (die ging met een zeer tevreden glimlach een lekker tukkie doen, zo’n mooi nest wil iedereen wel) en heb de thuisreis aanvaard.

Voor zoiets moois wil ik best midden in de nacht m'n warme mandje uitgebeld worden.

Nou, als dat geen mooi kerstverhaal is, weet ik het ook niet meer.