De tong van de Lhasa

het “duizen-dingen-doekje

Des morgens om een uur of zeven

Begint een Lhasa tong te leven

Eerst een warming-up, dat moet en dus

Verschijnt het lapje in een langgerekte lus

Het schudt, het trilt en fladdert wat rond

Verdwijnt vervolgens weer volledig in de mond

Hé daar is het baasje, hoera we gaan uit

Even bedanken, de lap uit de snuit

En alsof dat nog niet genoeg is, zal het ondertussen

Proberen je volledig kleddernat te kussen

Dan buiten op het nog natte gras

Even snuffen en likken wie er hier voor jouw was

Een takje, een blaadje we zoeken in ieder hoekje

alles wordt even aangeraakt met het duizend-dingen-doekje

Dan naar binnen voor het ontbijt

De tong die zich als waterlepeltje van zijn taken kwijt

Uren spelen, vliegen en ballen vangen

Waarbij het lapje als airco buitenboord blijft hangen

’s Middags wordt het tijd jezelf te badderen

Het roze washandje blijft maar heen en weer fladderen

Tussen de teentjes, je moet alles wassen

Vooral de buik, vaak wat nat van het plassen

Alles alles klaar is bedelen om een lekker koekje